ရင္နဲ႔ေရးတဲ့ ငါ့ကဗ်ာ

ငါေျပာမယ္..
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ အသာထား
တည္ေဆာက္ၿပီးသားကို မပ်က္ဆီးခ်င္တာ
သိကၡာဆုိတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးအတြက္ ဆုလာဘ္လဲ
ငါ့ကိုယ္က်င့္တရားအတြက္ေတာ့
ငါ အာမခံတယ္..

သတိၱဆိုတာေတာ့ နင္ရွိရမွာေပါ့
နင္ေရြးခ်ယ္မွာ ဘာလဲ.. ေသခ်ာစဥ္းစား
အခ်ိန္ဆိုတာ က်န္ေနေသးတယ္
ဘာမဆို ေျပာလိုက္လို႔ ရတယ္

ငါမငိုဘူး စိတ္ခ်..
ဒူး နဲ႔ မ်က္ရည္သုတ္တဲ့ေခတ္လဲ
ရာစုႏွစ္တစ္ဝက္မွာ က်န္ခဲ့ၿပီ..
ျပတ္သားစမ္းပါ..
နင္ဘာလိုခ်င္လဲ ..
နင့္ကိုယ္နင္ ျပန္ေမးဦး
သိ္ပ္ပင္ပန္းေနပါ့မယ္..
ဟိုဘက္ကိုလွည့္ ဒီဘက္ကိုလိမ္နဲ႔
အခ်စ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကို ေခၚတာမဟုတ္ဘူး ကြဲ႕

ငါရယ္ရင္ ေလွာင္တယ္ နင္ထင္မယ္
အမွန္ေတာ့ ငါလဲခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္..
ဘဝဆိုတာကို စာခ်ျပတဲ့ အခ်ိန္က်
အခ်စ္ဆိုတာ က
ဟိုဘက္နားေတာ့ နဲနဲ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္...
သစၥာဆိုတာေတာ့ အေရာင္းအဝယ္မလုပ္သင့္ဘူးေပါ့..
ငါက မိန္းကေလးပါ
တကယ္ေတာ့ သတၱိနည္းတယ္..

ငါေမွ်ာ္လင့္တဲ့ မနက္ျဖန္ဆိုတာ မေရာက္ခင္ထိ
ငါ အခ်ိန္ရွိေနဦးမယ္ထင္တယ္..

တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ဖို႔ အတြက္
ပတ္ပတ္လည္က မ်က္ႏွာ တစ္ခ်ိဳ႕ကို
မျမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၾကည့္တယ္
သိပ္ေတာ့မလြယ္ဘူး..

သံေယာဇဥ္က လူကို ရူးေစတယ္ေလ...

ဟိုဘက္အိမ္ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့လဲ
သူတို႔ေပ်ာ္ေနၾကတယ္..
အတုလား အစစ္လားေတာ့ မသိဘူး..

ေအာ္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတာင္ ေဆးရည္စိမ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ေနပါလား..

အတၱေတြ သိပ္မမ်ားပါဘူးရယ္
ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕မႈေလးေတြပဲ လိုခ်င္တာပါ
ငါ မေသခင္အခ်ိန္ေလးအတြင္းေပါ့..

ခ်စ္သူရယ္လို႔ ငါမေခၚဘူး
ၾကင္သူရယ္လို႔ စကားခ်ိဳမေသြးဘူး
ဘာလို႔လဲ ဆို
နင္က ငါ့ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္ေလ...

သူမ်ားရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္မင္းသားျဖစ္ခ်င္ေသးတာလား..

ေလာဘၾကီးတာေပါ့..
ငါ့လက္ကိုတြဲ
ရဲရဲေက်ာ္ျဖတ္ ေလ..ဟိုမွာ အနာဂတ္သစ္ရွိတယ္
ငါ့ရင္ဘတ္ကိုေတာ့ နင္ျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး.
ဟာသပ်က္လံုးေတြနဲ႕ ဖံုးထားလို႔ေလ..

ဒါမွမဟုတ္လဲ
ငါ့လက္ကို ျဖဳတ္
ေနာက္ဆုတ္လို႕ျပန္သြား..ငါမတားပါဘူး
ဟိုမွာ လဲ အလွပ တရားေတြ ရွိေနမွာပါ....

မငိုပါဘူးလို႔ ေျပာၿပီးၿပီေလ..
နင့္ကို ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္တာပါ..
မေရာရာေပမယ့္..ေသခ်ာတာေတြက
ဆုံးျဖတ္ခ်က္ရဲ႕ အေနာက္မွာ ရွိေနမွာပါ

ငါ့ကိုေတာ့ အထင္မေသးပါနဲ႕...
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတက္တဲ့ သူဆိုတာ နင္သိမွာပါ..

တစ္ခုပဲ ေျပာစရာရွိတာက
ငါမျမင္ရတဲ့ နင့္တစ္ဖက္လက္မွာ
ပဥၥလက္အတက္ပညာေတြ ကိန္းဝပ္မေနဖို႔နဲ႕......
သစၥာတရားကို ဖိနပ္လုပ္ မစီးဖို႔ပါ..

အိမ္မက္ေစရာ

၁၉.၀၅.၁၂

ကၽြန္မ ၾကီးမွ ဝက္သက္ေပါက္

ၾကီးမွ ဝက္သက္ေပါက္တယ္ဆိုလို႔ အိမ္မက္တစ္ေယာက္ သူငယ္မ်ား ျပန္သြားၿပီလို႔ ထင္သြားၾကလား..

အရြယ္ၾကီးမွ လူငယ္လို ေနတာေတြ.. အခ်စ္ေရး ကိစၥေတြ ျဖစ္လာရင္ ဝက္သက္ဆိုတာ ၾကီးမွ ေပါက္ရင္ ပိုခံရတယ္ဆိုၿပီး အေပါင္းအသင္းေတြ ပတ္ဝန္းက်င္ကေျပာ တာေတြ ၾကားဖူးၾကမွာပါ..

တကယ္တမ္း ဝက္သက္ဆိုတာကလဲ ကေလးေတြ မွာပဲ ျဖစ္တက္ ၿပီး အရြယ္ၾကီးသူေတြ ျဖစ္ေလ့မရွိတဲ့ ေရာဂါ မ်ိဳးပါ.. 

ဝက္သက္ေရာဂါဆိုတာ..

၁၀ ႏွစ္ေအာက္ကေလးေတြ မွာ အျဖစ္မ်ားၿပီး ကူးစက္တက္တဲ့ ေရာဂါ တစ္မ်ိဳးပါ..varicella-zoster ဆိုတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ ေၾကာင့္ျဖစ္တာ ျဖစ္ၿပီး herpesvirus ( ေရယုန္) အမ်ိဳးအစား ထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္..

ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕ကို လွ်င္ျမန္စြာ နဲ႔ လြယ္ကူစြာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ႏုိင္ပါတယ္..

ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ အလယ္ပိုင္းမွာ စတင္ျဖစ္ပြားၿပီး တျခားအစိတ္အပိုင္းေတြကို ကူးစက္သြားတက္ပါတယ္..

အလြန္ယားယံတက္တဲ့ ေဝဒနာကို ခံစားရမွာ ျဖစ္ၿပီး လက္သည္းနဲ႔ မကုတ္ျခစ္မိေအာင္လဲ သတိထားဖို႔လိုပါတယ္..

ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကေတာ့

ကိုယ္အဖ်ားတက္ျခင္း ၊ ႏွာရည္ယိုျခင္း၊ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း ႏွင့္မ်က္စိနီျခင္း တို႔ျဖစ္တက္ပါတယ္..

ဝက္သက္ဟာ တစ္ခါတစ္ရံ အဆုတ္အေအး ပတ္ေရာဂါ ကဲ့သို႔အႏၱရာယ္ၾကီးသည့္ေရာဂါမ်ား သို႔ဦးတည္ႏိုင္ပါတယ္..

 ဤနည္းအတိုင္း ကူးစက္ ခံရသည့္10 ေယာက္တိုင္းတြင္1 ေယာက္မွာ ေသဆံုး ၿပီး 4 ေယာက္မွာ

ထာဝရ ဦးေႏွာက္ပ်က္ဆီးသြားပါလိမ့္မည္။  ဝက္သက္ကူးစက္ၿပီးေနာက္၊ SSPE ဟုေခၚေသာ ရွားရွား ပါးပါး ေရာဂါ အေျခအေန တစ္မ်ဳိး သည္ႏွစ္အတန္ၾကာလွ်င္ျဖစ္ေပၚ လာႏိုင္ပါတယ္..

SSPE သည္ဦးေႏွာက္ကိုအလွ်င္အျမန္ဖ်က္ဆီးသည္၊ အျမဲတန္းျပင္းထန္ပါသည္။ မိမိတို႔ေနထိုင္မေကာင္း ေၾကာင္း မသိလိုက္ခင္မွာပင္ေရာဂါကူးစက္ခံရသူမွေခ်ာင္းဆိုးျခင္း ႏွင့္ႏွာေခ် ျခင္း တို႔မွတစ္ဆင့္ ဝက္သက္ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္...

××××××××××××××× ×××××××××××××××××××× ××××××××××××××××××××××××××××××××××

ဒါက အိမ္မက္ ရွာေဖြ လို႔ ရသမွ် ဝက္သက္ေရာဂါနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အခ်က္ေတြပါ..

အဲ့ဒါပါ..အဲ့ဒီ ဝက္သက္ၾကီး အိမ္မက္ဆီမွာ လာေပါက္ေနတာပါ..

ၾကီးမွ ဝက္သက္ေပါက္ရင္ ပိုခံရတယ္ဆိုသလို ေနရထိုင္ရေတာ္ေတာ္ ခက္ပါတယ္..

ခႏၶာကိုယ္မွာ အနီအစက္ေတြ ေပၚလာတုန္းက allergic လို႔ထင္ခဲ့တာ ..ဒါမွမဟုတ္ အသားေျခာက္ၿပီး ျဖစ္တာ လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ..သံုး ေလး ရက္ၾကာလို႔ မေပ်ာက္ပဲ ပိုဆိုးလာမွ ေဆးခန္းသြားခဲ့ တာ.. အဲ့ဒီမွ သိရတာ ဝက္သက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ..း(

အိမ္မက္ေမေမက ေတာ္ေတာ္ေလး သက္သာ လာပါၿပီ.. 

ဟိုနားဒီနား လမ္းလဲ ေလွ်က္လို႔ ရလာၿပီ.. နဲနဲ ေလွ်ာက္တာမ်ားရင္ေတာ့ နာလာတက္တယ္..

( သတင္းေမးၾကတဲ့ သူမ်ားကို လဲအိမ္မက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...းD )

အိမ္မက္က ေမေမ႔ကို ျပဳစုမလို႔ပါဆို ခု ေမေမက တလွည့္ ျပန္ျပဳစုရမလို ကို ျဖစ္ေနတာ..

ခုခ်ိန္ထိ ေတာ့ အိမ္မက္ အဖ်ားတက္မလာေသးပါဘူး..

ေဆးခန္းကေတာ့ ေဆးေတြ အစံုေပးလိုက္ပါတယ္..

ဒါေၾကာင့္ အိမ္မက္ေျပာတာ.. ျပႆနာမ်ား လာရင္ အေဖာ္နဲ႔ပါဆိုတာ ... 

း((((((( ....

အိမ္မက္ေစရာ

၁၈.၀၅.၁၂

ေမေမႏွင့္ မိခင္မ်ားေန႔

မဂၤလာရွိတဲ့ မိခင္မ်ားေန႔ပါ…း)

အိမ္မက္ရဲ႕ ေမေမနဲ႔ ကမၻာေပၚရွိ အားလံုးေသာ မိခင္မ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္…ရွင္

အိမ္မက္တစ္ေယာက္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္ယူရပါတယ္..

အမွန္က အားလပ္ရက္ရွည္ ယူထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ စာေတြ အမ်ားၾကီးေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေသာ္လည္း.. ရုတ္တရက္ ျဖစ္လာတဲ့ ေမေမ႔ ရဲ႕ operation ေၾကာင့္ အိမ္မက္ အခ်ိန္မရခဲ့ပါဘူး..

ဟုတ္တယ္ အိမ္မက္ရဲ႕ ေမေမ ဗုဒၶဟူး ေန႔က ဒူး ခြဲခဲ့ရတယ္..

ဒူးနာေနတာ ၾကာေပမယ့္ ေဆးခန္းမျပျဖစ္ခဲ့လို႔ ခုျပတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ခြဲစိတ္ဖို႔ အထိ ျဖစ္သြားတာေပါ့..

အိမ္မက္ ေမေမ႔ကို အနီးကပ္ ျပဳစုခြင့္ရခဲ့တယ္..

လမ္းေလွ်ာက္လို႔ မရေသးတဲ့ ေမေမ႔ကို ျပဳစုရင္း အိမ္မက္တစ္ေယာက္ မိခင္မ်ားေန႔ကို အဓိပၸါယ္ ရွိရွိ ျဖတ္သန္းခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္..

အိမ္မက္တို႔လို သားသမီးေတြက မိဘေတြရဲ႕ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈ သာ ခံခဲ့ရၿပီး ကိုယ္က ျပန္ၿပီး ျပဳစုခြင့္ရတယ္ ဆိုတာ ရွားၾကတယ္..ခုလို ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ ပိုလို႔ ေတာင္ ဆိုးပါေသးတယ္..

ကိုယ့္မိဘေနမေကာင္းတာေတာင္ ခ်က္ခ်င္း ေျပးမသြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမို႔ ..အိမ္မက္အေနနဲ႔ ေမေမ႔ကို ခုလို ျပဳစုခြင့္ရတာ ကံေကာင္းတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္..

စာအမ်ားၾကီး မေရးႏိုင္လို႔ ဓါတ္ပံုေလးေတြပါ တင္ေပးလိုက္တယ္….အိမ္မက္ေစရာ ေသးေသးေလးကို ၾကည့္လိုက္ၾကပါဦးေနာ္…

အားလံုးေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားလည္း မိခင္မ်ားေန႔ကို အဓိပၸါယ္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း………

ပါးပါး ရယ္ မိုးမိုးရယ္.. အိမ္မက္ေသးေသးေလး ရယ္

တစ္ႏွစ္သမီး အိမ္မက္ေစရာ

၄ ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီထင္တယ္ ဒီပံုမွာ .. မဂၤလာေဆာင္ ပန္းက်ဲရမွာ ဗိုက္ဆာလို႔ ဆိုၿပီး ငိုေနတာတဲ့...

ဖြားဖြား ေမေမရဲ႕ အေမ.. အိမ္မက္သိပ္ခ်စ္တဲ့ ဖြားဖြားပါ..

အိမ္မက္ေသးေသးေလး ပဲေပးေနတယ္..

ခြဲစိတ္ခန္း ဝင္ခါနီးေမေမ...

( ခုေမေမ က ဝတယ္ အရင္တုန္းက ေမေမက တအားပိန္တယ္.)

အိမ္မက္ေစရာ

၁၂.၀၅.၁၂

လာစမ္းပါ....

ျပႆနာ မ်ားလာလိုက္ရင္ အေဖာ္နဲ႔ ဆိုတာ အမွန္ရယ္....

ခုလဲ ၾကည့္ တစ္ခုမၿပီးေသးဘူး တစ္ခုက တိုးတယ္...

စိတ္ကို လာလာ စြေနတယ္ေလ....

အဆင္မေျပတာေတြ စိတ္တိုစရာေတြ က တိုးပဲ တိုးတိုးလာတယ္..

တစ္ခါတစ္ေလ ဆို ငိုခ်င္သလိုလို ျဖစ္ၿပီး မ်က္ရည္ေတာ့ မက် ပဲ ရင္ထဲမွာ ပဲ ဆို႔ေနတယ္...

ရပါတယ္..

ဒီျပႆနာေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ခံႏိုင္မလဲ ..

လာစမ္းပါ..

နင္တို႔ပဲ ငါ့ကို ႏိုင္မလား ..ငါပဲ နင္တို႔ကို ႏိုင္မလား..

ၾကည့္ရေသးတာေပါ့...

စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ အဲ့လို စိန္ေခၚလိုက္တယ္..

ဟုတ္တယ္ အေဖာ္နဲ႔ အေပါင္းနဲ႔ လာတဲ့ ဒုကၡေတြကို ေအးေအး ေဆးေဆးကို ရင္ဆိုင္ဦးမွာ..

ရတယ္ လာခဲ့....

ဒီထက္ဆိုးတာလဲ လာခဲ့ ရတယ္..

သန္းေခါင္ထက္ေတာ့ ညဥ့္မနက္ပါဘူး....

ဘယ္သူကို မွ မမွန္တာ မလုပ္လို႔ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္သန္႔တယ္..

ကိုယ့္ ကိုယ္က်င့္တရားကို ကိုယ္ယံုတယ္..

ဒါေၾကာင့္.......

ဒီစိတ္ညစ္စရာ ျပႆနာေတြ ကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ အသင့္ပဲ...

BUT............ I  AM  အိမ္မက္ေစရာ..............................ယားးးးးးးးးးးးးးးစ္

 အိမ္မက္ကို အရင္ပို႔စ္မွာ လာအားေပးသြားတဲ့ ဘေလာ္ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ားကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္..

အိမ္မက္ေစရာ း))

ပံုၾကည့္ေနာ္..း) ၿပီး ရင္ဖြင့္တာ နားေထာင္

ဒစ္စေနး နန္းေတာ္

၁၀၁

ျမိဳ႕ေဝး အေပ်ာ္စီး သေဘာၤ

Winston Churchill

ကပ္ပန္းခ်ီ

ဆံႏြယ္ ဓါတ္ပံုပန္းခ်ီ

စိတ္အရမ္းညစ္ေနလို႔ ဒီၾကားထဲ မွာ စာေတြ ေရးခ်င္ေပမယ့္ ဘာမွ ေရးလို႔ မရႏိုင္ဘူး။
စိတ္ အရမ္းကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။
ဘယ္လို စိတ္ညစ္မွန္းကို မသိတာ..
ခုရွိေနတဲ့ ေနရာကေနၿပီး အရာအားလံုးကို စြန္႔ပစ္ၿပီး အေဝးၾကီးကို ထြက္သြားခ်င္မိတယ္။
ဘယ္သူနဲ႔မွလဲ မေတြ႕ခ်င္ဘူး။
ဘာမွ လဲ မလုပ္ခ်င္ဘူး။
ေအးေဆး ၿငိမ္သက္တဲ့ေနရာမွာ အနားယူခ်င္တယ္။
အရာအားလံုးကို ေမ့ပစ္ခ်င္တယ္။

ထာဝရ အိပ္စက္ခြင့္
သံေယာဇဥ္ မ်ားၾကားမွ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးပါ..
အမုန္းမ်ားၾကားမွ ေအးခ်မ္းခြင့္ေပးပါ...
အခ်စ္မ်ားၾကားမွ ၿငိမ္းခ်မ္းခြင့္ေပးပါ..
ဥေပကၡာကို မေတြ႕ရပါေစနဲ႕...
ခ်ည္ေႏွာင္တက္တဲ့ စိတ္ထားမ်ားႏွင့္ ကင္းေဝးရပါေစ..
အတၱမ်ားႏွင့္ အဆိုးျမင္သူမ်ားအၾကား မေနရပါေစႏွင့္..
မ်က္လံုးပိတ္ၿပီး တစ္ေန႔တာ အတြက္ အိပ္စက္ခြင့္ေပးပါ..
ကမၻာေလာကမွာ မေပ်ာ္ပိုက္သူမို႔..
လက္ရွိဘဝကို ခ်ဳပ္ျငိမ္းခြင့္ အျမန္ဆံုးေပးပါ..
ေနာင္ဘဝကို လဲ မကူးပါရေစနဲ႕..
ေလအျဖင့္သာ ေၾကြလြင့္ခြင့္ေပးကာ..
ထာဝရအတြက္ ထား..
နားပါရေစေတာ့လား...........

အိမ္မက္ေစရာ
၀၅.၀၄.၁၂

ပန္ဒါေလး

အိုး ျဖဴစင္လိုက္တာ နင့္အျပံဳးကို ျမင္ရတဲ့ခဏ

ရင္ထဲက အတၱေတြ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားသလိုပဲ...

နင္ဟာ ခ်စ္စရာဟန္ေလးနဲ႔

ဝါးရြက္ပဲ စားတဲ့ ပန္ဒါဝက္ဝံေလး

သိပ္ကို ျမတ္ႏိုးစရာေကာင္းတာေပါ့

အဖိုးျဖတ္လို႔မရတဲ့ နင့္ရဲ႕ ေကာင္းတဲ့စိတ္ထား

ငါ ဘာဆို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္တာ အမွန္ပါ..

ေအးခ်မ္းတဲ့စကားလံုး ေတြပဲ နင့္မွာ ရွိတယ္

ေဒါသဆိုတာ တစ္ခါေလးမွ မေတြ႕မိခဲ့ဘူး..

တမင္ ဟန္ေဆာင္ေနျခင္း မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နင့္မ်က္လံုးေပၚ ေပၚလြင္ေနတာေပါ့

မ်က္စံနက္နက္ နဲ႔ နင္ကေလးေရ..

အမွန္တရားဟာ နင့္ရဲ႕ဘက္မွာ အျမဲ ရွိေနလိမ့္မယ္...

မုန္းတီးတယ္ ဆိုတဲ့ စကား နင့္ ႏႈတ္ဖ်ားက ငါ တစ္ခါမွ မၾကားဘူးခဲ့လို႔

နင္ဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ စမ္းေရေလးေပါ့..

အရာရာကို အေကာင္းျမင္တက္သူ

သူတစ္ပါးကို ဦးစားေပးတက္သူ

နာက်င္စရာေတြ သိမ္းမထားတက္သူ

လိမ္လည္ လွည့္ဖ်ားမႈေတြ ရွိမေနသူ

နဂိုရွိရင္း ရိုးသားတဲ့ ႏွလံုးသားေလးနဲ႔

ကမၻာေျမကို ေရာက္တဲ့ ခဏ

မွန္ကန္တဲ့ ေနရာေလးကပဲ အသက္ရွင္ေနတဲ့

ခ်ိဳသာတဲ့ အျပံဳးပိုင္ရွင္ေလး

နင့္ရဲ႕ ေကာင္းျခင္းေတြ

ေရတြက္လို႔ မကုန္ႏုိင္ပါလား

အငွားဆႏၵနဲ႔ ခဏေလာက္ရမယ္ဆိုရင္

နင့္ဘးနားထိုင္ေငး

တစ္ဆိတ္ေလာက္...........

အျပံဳးေလး ေခတၱရပ္ထားေပးပါလား....

ၾကည့္မဝလြန္းလို႔..

အိမ္မက္ေစရာ

၀၄.၀၄.၁၂

ဧပရယ္လ္ suicide

ဘာလိုလိုနဲ႔ မတ္ လထဲကိုေရာက္ေနၿပီ..ေနာက္လဆို ဧၿပီလ..ေၾသာ္ ႏွစ္ေတြ လေတြေျပာင္းလဲခဲ႔တာမ်ား အိမ္မက္မက္သလိုရယ္..ဧၿပီလ ေရာက္ေတာ႔မယ္ဆိုတိုင္း စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ႔ အေၾကာင္းအရာက ေခါင္းထဲအလိုလိုေရာက္လာတယ္..ၾကာခဲ႔ၿပီ သံုးႏွစ္ ေလးႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာခဲ႔ၿပီ ဒါေပမယ္႔ သတိရဆဲ အမွတ္ရဆဲ ..ေမာင္ေလး ေနေကာင္းပါေစ..
( ၂၀၁၁ မတ္လထဲက ေရးခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ေလးကို ခုမွ အဆံုးသတ္ ျဖစ္သြားလို႔ အေၾကာင္းအရာရဲ႕ အစက မတ္လ ျဖစ္ေနတာပါ..)

........................

ဧၿပီရဲ႕ လဆန္းတစ္ရက္မွာ အဲ႔ဒီအေဆာင္ကို ကၽြန္မတို႔ေရာက္ခဲ႔တယ္..ကၽြန္မရယ္ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ေမရယ္ သူ႔ေမာင္ေလး ဝမ္းကြဲ ေကာင္းေကာင္းရယ္..အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ဒီအေဆာင္ကို အတူတူေျပာင္းျဖစ္ခဲ႔တယ္..

ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္..ေရာက္ခါစေန႔မို႔ေတာ္ေတာ္ေလးပင္ပန္းတယ္ ပစၥည္းေတြ ေနရာခ် လိုအပ္တာေတြဝယ္ ခ်က္လိုက္ ျပဳတ္လိုက္ေပါ႔..ကၽြန္မက ေမနဲ႔ တစ္ခန္း ေကာင္းေကာင္းက တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးနဲ႔ တစ္ခန္း..ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အေပၚထပ္မွာ..

ဒီအေဆာင္ ကေတာအုပ္စပ္နားေလးမွာ လူေနအိမ္ေတြရွိေပမယ္႔ သူဝန္းနဲ႔ သူ႔ျခံ ခပ္ၾကဲၾကဲ ရယ္..အေတာ္ေလးေတာ႔ ေအးခ်မ္းတဲ႔ ေနရာေလးလို႔ ကၽြန္မသတ္မွတ္မိတယ္...အေဆာင္က ငါးထပ္ ဒါေပမယ္႔ ေတာ္ေတာ္ေလးျမင္႔တယ္..ေရာက္ခါစမွာ အားလံုးလာႏႈတ္ဆက္က်ရင္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရင္းႏွီးသြားခဲ႔ၾကတယ္..ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ ေန႔ေလး တစ္ရက္ေပါ႔..

ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္မတို႔လုပ္စရာမရွိ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ လဲ ရက္ကလဲလိုေသး အဲ႔ဒီေတာ႔ စားလိုက္ အိပ္လိုက္ ေစ်းဝယ္သြားလိုက္ေပါ႔..

"ေမေရ ဒီေန႔ ဘာခ်က္လဲ".. ဟင္းခ်က္ေကာင္းတဲ႔ေမက ကၽြန္မကို တစ္ရက္တစ္မ်ိဳး မရိုးေအာင္လဲ ခ်က္ေကၽြးတက္ေသးပါတယ္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းပါ...ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ဆို ေကာင္းေကာင္းလဲ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ အတူလာစားပါတယ္...
"မႀကီးတို႔ေရ ဘာခ်က္ ေကာင္းေကာင္း ဗိုက္ဆာၿပီ.."
"လာေဟ႔ စားမယ္ အဆင္သင္႔ပဲေမာင္ေလးေရ..."
ဒါက ကၽြန္မတို႔ သံုးဦးစီက ေန႔စဥ္ၾကားရေနက် အသံေလးေတြ..

ညေနဆိုလဲ အတူတူပဲ စားျဖစ္ၾကတယ္..အဲ စားၿပီးရင္ ေတာ႔ ကၽြန္မရယ္ ေမရယ္ ေတာအုပ္ေလးထဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကတယ္..နဲနဲ ေတာ႔ ေက်ာထဲစိမ့္မိတယ္ တကယ္႔ကို ေတာစစ္စစ္မို႔ ဒါေပမယ္႔ အႏၱရာယ္ရွိတဲ႔ ေနရာဆိုရင္ အစိုးရက တားျမစ္နယ္ေျမအျဖစ္သတ္မွတ္ေပးထားတယ္..အဲ႔ဒီထဲေတာ႔ သြားလုိ႔မရဘူးေပါ႔ေနာ္...ေတာေကာင္ေတြရွိလိမ္႔မယ္လို႔ ေတာ႔ကၽြန္မထင္တာပဲ...ညဘက္ဆိုရင္ေတာ႔ တကယ္႔ကိုေၾကာက္စရာ...ကၽြန္မရဲ႕ ဒုကၡက ဘာလဲဆိုရင္ ညဘက္ အေပါ႔အပါးသြားတက္တဲ႔ အက်င္႔ရယ္..

တစ္ည ကၽြန္မအေပါ႔သြားဖို႔ထြက္လာတယ္.. အိပ္္ခန္းနဲ႔ အိမ္သာကလဲ နဲနဲေဝးတယ္..အေပါ႔သြားၿပီးအျပန္ ဖြင္႔ထားတဲ႔ ျပတင္းေပါက္က ေလတစ္ဖ်ပ္ဖ်ပ္ဝင္ေနတဲ႔ အသံကို နားေထာင္ၿပီး ကၽြန္မေျခလွမ္းျမန္ျမန္ေလွ်ာက္မိတယ္..ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ ေက်ာထဲမွာခ်မ္းသလို အခန္းနားမေရာက္ခင္ “ အား” ဆိုတဲ႔ အသံတစ္ခုၾကားလုိက္ရတယ္ ဘာမွန္းမသိ ကၽြန္မေတာ႔ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဘယ္လိုအခန္းျပန္ေရာက္လာမွန္းမသိလိုက္ဘူး...ေနာက္ေန႔မနက္ေတာ႔ ေျပာၾကတာက အေပၚထပ္က လူတစ္ေယာက္အိမ္မက္မက္ၿပီးေရာင္ေအာ္တာတဲ႔...ဒါေပမယ္႔ စိတ္ထဲမွာ မသိုးမသန္႔ရယ္..

ေနာက္ရက္လဲ ဒီလိုမ်ိဳးထပ္ျဖစ္တယ္ေျပာတာပဲ ကၽြန္မေတာ႔မၾကားလိုက္မိဘူး အဲ ဟိုတစ္ရက္ကျဖစ္တဲ႔သူေတာ႔မဟုတ္ဘူးေနာက္တစ္ေယာက္တ႔ဲ...

ဒီလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္ၿပီး ရက္ပိုင္းအတြင္း ျပႆနာေနာက္တစ္ခုက ..ကၽြန္မတို႔ အေဆာင္ရဲ႕ အေပၚထပ္အခန္းက TV ၾကည့္ဖို႔ဆိုၿပီး အခန္းတစ္ခုထားထားေပးထားတယ္..အဲ႔ဒီမွာ လူတစ္ေယာက္ဆံုးသြားတယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းၾကားလိုက္ရတယ္ ျမန္မာထဲက ေတာ႔မဟုတ္ဘူး..ကၽြန္မေတာ႔ ေယာင္လို႔ေတာင္အေပၚထပ္ကို မသြားေတာ့ဘူး..ခုခ်ိန္ထိေတာ႔ ဒီျပႆနာေတြက ကၽြန္မတို႔နဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ေသးပါဘူး..ဆိုင္လာႏိုင္လိမ့္ မယ္လို႔လဲ ကၽြန္မတို႔ ဘယ္လိုမွ ေတြးမထားမိၾကပါဘူး..

“ေဟး ညီမတို႔ သၾကၤန္အတြက္ ဘာအစီအစဥ္ရွိၾကလဲေဟ့”..သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ႔ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္က ေမးလာတယ္

“ ဟင့္အင္း ဘာမွမရွိဘူး ဘာအစီအစဥ္ရွိလို႔လဲ အစ္ကို”

“ frankfurt သြားလည္မလားလို႔ အဲ႔မွာ သၾကၤန္လုပ္မွာေလ”

“ဟုတ္လား ဒါဆို လဲ အားလံုးစုၿပီးသြားၾကတာေပါ႔”

“ေအး ေကာင္းတယ္ ..ဟုတ္တယ္ ေကာင္းတယ္” ..အားလံုးသေဘာတူခဲ႔ၾကတယ္

“ ညီမေရထမင္းစားရေအာင္ ေကာင္းေကာင္းလဲ ဆင္းမလာေသးဘူးေနာ္” ေမက ေမးလာတယ္

“အင္း ဟုတ္တယ္ စားႏွင္႔မလား”
“အင္း စားႏွင့္တာေပါ့ သူဗိုင္ဆာရင္ဆင္းလာလိမ့္မယ္”

“ခဏေန လမ္းေလွ်ာက္ၾကရေအာင္ေနာ္..”

လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးျပန္လာေတာ့..“ ညီမေရ ေကာင္းတစ္ေယာက္ထမင္းလဲ လာမစားဘူးေနမေကာင္းဘူးလား မသိဘူး သြားၾကည္႔ရေအာ္ ေနာ္”

“ ဟုတ္လား ေမ သြားၾကည့္မယ္ေလ”..အဲ့ဒါနဲ႔ အေပၚထပ္ကို တက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ အခန္းတံခါးက ေစ့ရံုေစ့ထားေတာ့ ကၽြန္မတို႔တြန္းဝင္သြားလိုက္တယ္.. အိပ္ယာေပၚလွဲေနတဲ႔ ေကာင္းေကာင္းကုိေတြ႔ရတယ္..

“ ေကာင္းေကာင္း ေနမေကာင္းဘူးလား”
“အင္း”

“ထမင္းလားစားေလ”
“မစားေသးဘူး”..
ကၽြန္မနဲ႔ေမ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းလားခဲ့တယ္ ေကာင္းေကာင္းက ဘယ္သူနဲ႔မွ စကားေျပာခ်င္ပံုမရဘူး..

ေနာက္တစ္ရက္...ေကာင္းေကာင္းရဲ႕ အခန္းေဖာ္ေရာက္လာတယ္.

“ေကာင္းေကာင္းက ညဘက္ေတြ မအိပ္ဘူးအမ ကၽြန္ေတာ္ အမတို႔သိေအာင္ေျပာျပတာ သံုး ေလးရက္ဆက္တိုက္ရွိၿပီ”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“မသိဘူး အမ ကၽြန္ေတာ္ေမးေတာ့ ေနမေကာင္းဘူးေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္လဲ ေဆးေပးလိုက္တယ္”

ေန႔လည္ဘက္ ခ်က္ျပဳတ္ေနေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ လူစံုေနၾကတယ္...အားလံုးေနာက္လိုက္ေျပာင္လိုက္နဲ႔..အဲ႔ဒီအခ်ိန္ေကာင္းေကာင္းေရာက္လာတယ္..ႏႈတ္ခမ္းမွာလဲ ေဖြးလို႔ ေဆးေတြ ဝါးစားထားတယ္ထင္တယ္..ကၽြန္မတို႔လဲ မ်က္လံုးျပဴးၿပီး“ ေကာင္းေကာင္း ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေနမေကာင္းဘူးလား” လို႔ ဝိုင္းေမးေတာ့..

“ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္မွားပါတယ္”

“ဘာလဲ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္”..ဒါပဲ ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာၿပီး အေပၚျပန္တက္သြားတယ္...

“ဟဲ့ နင္တို႔ေတြ ဘယ္လိုထင္လဲ ဒါပံုမွန္မဟုတ္ဘူးေနာ္..ေမ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ”

“ငါတို႔ သူ႔အစ္ကို စီဖုန္းဆက္ေျပာျပထားရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ေနာ္.”

“ေအး ငါလဲ အဲ့လိုပဲထင္တယ္” .ကဲ ကၽြန္မတို႔ ဖုန္းဆက္ေျပာရၿပီေပါ့ သူ႔အစ္ကို က သိပ္ေတာ့မယံုခ်င္ပါ ဒါေပမယ့္ လာခဲ႔မယ္လို႔ေျပာပါတယ္..တစ္ျခားျမိဳ႕က မို႔လို႔ပါ..

ေကာင္းေကာင္း အေၾကာင္းၾကားေတာ့ အားလံုးသတင္းေမးဖို႔ သူ႔အခန္းသြားၾကတယ္..ကၽြန္မတို႔လဲစားစရာသြားပို႔ရင္းသြားျဖစ္တယ္..
ေကာင္းေကာင္းက မစားပါ..ဘယ္လိုေကၽြးေကၽြး မစား ဘယ္သူနွင့္မွလဲ စကားမေျပာ ကၽြန္မတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းကို မသိပါ..အဲ႔ဒီ အခ်ိန္မွာ ေအာက္ထပ္က အမ တစ္ေယာက္ကဝင္လာၿပီး..
ေကာင္းေကာင္း ေနမေကာင္းဘူးဆို လို႔ေမးပါတယ္...
ဘာကို ေနမေကာင္းကမွာ လဲ..သြား ခင္ဗ်ား ထြက္သြားစမ္းပါ..
ဟဲ့ ဟဲ့ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ..ေကာင္းေကာင္း ေကာင္းေကာင္း.... ဆိုၿပီး ကၽြန္မတို႔မွာ ထဆြဲရပါေလေရာ..
အဲ့ဒီ အမက သူနဲ႔ သိပ္အဆင္မေျပတဲ႔ တစ္ေယာက္ရယ္..
"ဟူး..ဒုကၡ ဒီပံု အတိုင္းဆို မလြယ္ဘူးေနာ္ ေမ သူ႔အစ္ကို ျမန္ျမန္ေရာက္မွ"
"ကဲ ေကာင္းေကာင္း ေရ အမတို႔ ျပန္ၿပီေနာ္..ထမင္းထားခဲ႔တယ္ ဗိုက္ဆာရင္ ထစား ဟုတ္ၿပီလား.."

ေနာက္တစ္ရက္....

ညီမေရ.. ေကာင္းေကာင္း အစ္ကို ဒီေန႔ ညရထားနဲ႔ ေရာက္မယ္တဲ႔
ဟုတ္လား ေတာ္ေသးတာေပါ့ .. ျမန္ျမန္ေရာက္မွေနာ္.
ေဒါက္ ေဒါက္ .. ဟင္ ဘယ္သူလဲ မသိဘူး တံခါးေခါက္တာ
ဟယ္ ေကာင္းေကာင္း လာထိုင္.. ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္မသိ ေကာင္းေကာင္းတစ္ေယာက္ကၽြန္မတို႔အခန္းထဲ ေရာက္လာတယ္..
"ေကာင္းေကာင္း သက္သာလား အမတို႔နဲ႔ ေစ်းဝယ္လိုက္ခဲ႔ပါလား.."
"မလိုက္ေတာ့ဘူး.."
" ေအး ေအး ဒါဆိုလဲ ေအးေဆးေနေနာ္..အျပန္မုန္႔ဝယ္ေပးခဲ႔မယ္..."
ကေလးလို ေခ်ာ့ေျပာၿပီး ထားခဲ႔ရသည္...

"အမ တို႔ေစ်းသြားမလို႔လား.."
"အင္း ဟုတ္တယ္..ဘယ္လိုလဲ ေကာင္းေကာင္းတစ္ေယာက္ ညက အိပ္ရဲ႕လား."..သူ႔ရဲ႕အခန္းေဖာ္ကို ကၽြန္မတို႔ေမးေတာ့..
ဘယ္ကအိပ္ရမွာလဲ အမ ရယ္...တစ္ညလံုးအဲ႔ဒီ ပံုစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္လဲ ဓါးတစ္ေခ်ာင္း ေပ်ာက္လို႔ သူအေပါ့သြားတုန္း သူ႔အိပ္ယာ မွာ သြားရွာ ၾကည့္တာ ထင္တဲ႔ အတိုင္းပဲ..ေခါင္းအံုး ေအာက္မွာ ေတြ႔တယ္ ကၽြန္ေတာ္မွာ ျမန္ျမန္ျပန္ယူၿပီး ဖြက္ထား လိုက္ရတယ္..
ဘုရား ဘုရား... ကၽြန္မတို႔ မွာ ဘုရား တၿပီး ေစ်းကို အေျပးတစ္ပိုင္းသြား ၿပီး ျပန္လာခဲ႔ရတယ္..

ေစ်းက ျပန္ေရာက္လို႔ ထုိင္ရံုရွိေသး.. ဆူဆူ ညံညံ အသံေတြ ၾကားလိုက္တယ္..ထြက္ၾကည့္ေတာ့.

"လုပ္ၾကပါဦး ..ေကာင္းေကာင္း တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်သြားၿပီ.." တစ္ေယာက္က လာေအာ္ေျပာတယ္..
ဘုရား ဘုရား ..ကၽြန္မ ရင္ထဲ အလံုးၾကီးေဆာင့္တက္သြားသလို.. ေမ့လက္ကို ဆြဲၿပီး ေအာက္ထပ္ကို အေျပးတစ္ပိုင္း ဆင္းလာခဲ့တယ္..ေမ့ မ်က္ႏွာ မွာ က ေသြးမရွိေတာ့ဘူး...

ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းကို ပက္လက္ကေလး ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာေတြ႔ လိုက္တယ္..
လူေတြ ဝိုင္းေနတယ္..

"ေကာင္းေကာင္း ေကာင္းေကာင္း "
" အစ္မ"
သတိေတာ့ မလစ္ပါ.. ကၽြန္မတို႔ ေခၚေတာ့ ျပန္ထူးတယ္..
"နင္ဘာျဖစ္လို႔ အဲ့လို လုပ္တာလဲ..ေကာင္းေကာင္း ဟင္ နင္ဘာျဖစ္လို႔ လုပ္တာလဲ"
ငိုၾကီး ခ်က္မ နဲ႕ ေမ့ရဲ႕ အေမးကို ေကာင္းေကာင္း ျပန္ေျဖတာက " မသိဘူး " တ့ဲဲ..

ေမ ငိုတယ္ .. မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလံုး ရဲၿပီး စကားကို မေျပာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနတာ ကၽြန္မ မွာ ေကာင္းေကာင္းကို စိတ္ပူရင္း ေမ့ကို ေရာပူေနရတယ္..

ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြ က ေကာင္းေကာင္းကိုေပြ႔ ၿပီး အထဲ သြင္းမလို႔ လုပ္ေတာ့ ..အဲ့ဒီက တာဝန္ရွိသူေတြက တားတယ္.. မေပြ႕နဲ႔.. တဲ့ အရိုးေတြ က်ိဳးသြားႏိုင္တယ္ ဒီအတိုင္းပဲ ထား ..ခဏေန ေဆးရံုကားလာလိမ့္မယ္ ေျပာတယ္.. ၿပီးေတာ့ ေငြေရာင္ စကၠဴတစ္မ်ိဳးနဲ႔ အခ်မ္းသက္သာေအာင္ ျခံဳေပးထားတယ္..

ကၽြန္မတို႔ ေနတာက ေလးထပ္ ..ေကာင္းေကာင္းက ငါးထပ္ ..ခုသူခုန္ခ်တာ သူေနတဲ့ အထပ္ကေနေပါ့... အရင္ ကထဲ က ေဆာက္ထားတဲ့ တိုက္မို႔ ငါးထပ္ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ျမင့္တယ္...

ခဏေနေတာ့ ရဲကားေတြ.. ေဆးရံုကားေတြ ေရာက္လာတယ္..

ေမက ေကာင္းေကာင္း အစ္ကို ေတြဆီကို ဖုန္းဆက္ရင္း တက္မလို လို ျဖစ္ျဖစ္သြားလို႔.. ကၽြန္မက ေဘးက ေန သတိေပးေနရတယ္.. ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္လဲ မ်က္ရည္ေတြ စီး စီးက်ေနတယ္..ငိုခ်င္တာလား ဘာလားမသိဘူး..လူက ရုတ္တရက္ ေဆာင့္တက္လာတဲ့ ခံစားခ်က္ကို မထိန္းႏိုင္သလိုမ်ိဳး.စိတ္လဲ ပူတယ္ ..ေၾကာက္လဲ ေၾကာက္သလို..ဝမ္းလဲ နည္းသလို..

ဟုတ္တယ္ေလ...မိဘ ေဆြမ်ိဳး ေတြ မရွိတဲ့ ေနရာမွာ ဒါမ်ိဳး ျဖစ္တာ..ဘယ္ေလာက္ အသဲငယ္စရာ ေကာင္းလိုက္လဲ...

ဆရာဝန္ေတြ ေကာင္းေကာင္းေဘးမွာ ဝိုင္းေနတယ္..လက္ကို အေၾကာေဆးလိုမ်ိဳး ေဆးသြင္းတယ္..ခက္တာက ေကာင္းေကာင္းက ေသြးတစ္စက္မွ မထြက္ဘူး အတြင္းေၾကျဖစ္မွာ စိုးရတယ္.. ရဲေတြလဲ ေရာက္လာတယ္...ေဟာ္လီေကာင္ပတာ တစ္စီး ေရာက္လာတယ္..
ေတာ္ေသးတယ္ ကၽြန္မတို႔ အေဆာင္ေရွ႕မွာ ေျမ အလြတ္ ရွိလို႔ ရပ္လို႔ ရတာ..ပစၥည္းေတြ အစံုသယ္လာတယ္..စက္ေတြကို စံုလို႔ပဲ.. အေရးေပၚ ကုသမႈလုပ္ၾကတယ္..လူနာကို လူနာစင္ေပၚတင္ၿပီး ေသခ်ာထိန္းထားတယ္ ..အထူးသျဖင့္ လည္ပင္းနဲ႔ ေခါင္းကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္.. ေနာက္ေတာ့ ေခၚသြားၾကတယ္...ကၽြန္မတို႔ လိုက္ခ်င္တာ လိုက္ခြင့္မရွိဘူးတဲ့..ေဆးရံု လိပ္စာ ေျပာခဲ့တယ္.. ေနာက္ရက္လိုက္လာ ခဲ့ပါတဲ့..


ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္.. ကၽြန္မတို႔လဲ သူတို႔ ဘာေျပာေျပာ တစ္လံုးမွ နားမလည္ပဲ..သူ႔အစ္ကို ေတြ ေရာက္လာမွ အဆင္ေျပမွာေလ..

ညေန ေကာင္းေကာင္း အစ္ကို ေတြ ေရာက္လာတယ္..ေနာက္ေန႔ေဆးရံု လိုက္သြားေတာ့ အေရးေပၚခန္းမို႔ ဘယ္သူမွ ေပးမဝင္ေသးဘူးတဲ့..ေနာက္တစ္ရက္ မွာ ဝင္ရတယ္.. ဒုတိယ အေရးေပၚခန္း ဆိုပါေတာ့..လူနာ ၾကည့္မယ့္ သူေတြကို နာမည္စာရင္း ေပးထားရတယ္.. နာမည္ပါတဲ့ သူမဟုတ္ရင္ ၾကည့္္ခြင့္မရွိဘူး..

ေကာင္းေကာင္းက လံုးဝ သတိမရေတာ့ဘူး.. ဘယ္လိုေခၚလဲ ကိုးမား ဝင္တယ္လို႔ ေျပာရမယ္ထင္တယ္..ၿပီးေတာ့ လည္ပင္းမွာ ေဖာက္ၿပီး ပိုက္ၾကီးထိုးထားတယ္..ျမင္ရတာ မသက္သာလိုက္တာေလ..အရမ္းသနားဖို႔ ေကာင္းတယ္ တစ္ကိုယ္လံုးပိုက္ေတြ ၾကီးပဲ..ဆရာဝန္က ကၽြန္မတို႔ကို ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စကားမ်ားမ်ား ေျပာခိုင္းတယ္.. သူၾကားႏိုင္တယ္ တဲ့.. ဒါမွ သူျမန္ျမန္ ျပန္သတိရလာမွာတဲ............................

ကၽြန္မတို႔ အရမ္းကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိၾကတာ...ေလ

.................................................

ေဆးရံုေပၚမွာ ၂ ပတ္ေလာက္ေနၿပီး.. ေကာင္းေကာင္း ျပန္သတိရလာတယ္..ဒါေပမယ့္.........
........

ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေမာင္ေလး..ခႏၶာကိုယ္မလႈပ္ရွား ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ..

သိပ္ကို ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္တစ္ခုပါ..စကားေတာင္ ပီေအာင္မေျပာႏိုင္ရွာဘူး.. ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေပး ရင္ေတာ့ ျပန္ေကာာင္းလာ ႏိုင္ပါတယ္လုိ႔ ဆရာဝန္က ေျပာတယ္....

အဲ့ဒီ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အခ်ိန္ရသေလာက္ သူ႔ကို ျပဳစု ခဲ့ၾကတယ္..သူ႔ရဲ႕ အစ္ကို ေတြက အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ မို႔ ျပန္သြားၾကတယ္..ကၽြန္မတို႔ ေတာ့ အခ်ိန္ရတိုင္း သူ႔ဆီသြားျဖစ္တယ္.. ေဆးရံုဆိုေတာ့ သိတဲ့ အတိုင္း ဝင္ခ်င္တိုင္းဝင္ ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္လို႔ မရဘူးေလ.. အခ်ိန္န႔ဲသြား ၿပီး အခ်ိန္န႔ဲ ျပန္ရတယ္..ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ သူ႔ကို တစ္ေယာက္ထဲ ထားပစ္ခဲ့ရတာ စိတ္မေကာင္းဘူး...

သံုး ေလး လေလာက္ ၾကာေတာ့ ေကာင္းေကာင္း အေျခအေန တိုးတက္လာတယ္..စကား ကို ေကာင္းေကာင္း ေျပာႏို္င္လာၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္လဲလႈပ္ရွားႏိုင္လာတယ္..ဝမ္းသာစရာပါ..ဒါေပမယ့္ ေျခေထာက္ေတြေတာ့ မလႈပ္ရွားႏိုင္ေတာ့ဘူး.. ဝွီးခ်ဲ နဲ႔ပဲသြားရတယ္..ဘာပဲ ေျပာေျပာ ေသတြင္းက လြတ္လာတာေတာ့ ဝမ္းသာစရာပါ...

ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီအခ်ိန္ .. အဲ့ဒီ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ဘာမွ ေမးၾကည့္လို႔ မရဘူး..သူမသိဘူးပဲ ေျပာတယ္.. သူထိုင္ေနတာ တဲ့...ဘာျဖစ္သြား မွန္းမသိဘူးပဲ ေျပာတယ္..

စိတ္လဲ သိပ္ ပံုမွန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး..

စိတ္မေကာင္း ဘူး.. ဝမ္းနည္းတယ္..

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မ ဒီ ျမိဳ႕ကို ေျပာင္းလာၿပီး ေနာက္ပိုင္း သူတို႔ နဲ႔ အဆက္အသြယ္ သိပ္မရွိေတာ့ဘူး.. သူ႔အေၾကာင္းေတာ့ ေမးမိပါတယ္.. ခုခ်ိန္ထိ ဝွီးခ်ဲ နဲ႔ပါပဲ တဲ့...........

.......................

သၾကၤန္တြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ကၽြန္မ သၾကၤန္ေရာက္ခါနီးတိုင္း ျပန္ေတြးမိတယ္..
အခ်ိန္ေတြကေတာ့ ၾကာသြားပါၿပီ..ခံစားခ်က္ေတြကေတာ့ မေန႔တစ္ေန႔ ကလိုပဲ..

စဥ္းစားမိလိုက္တိုင္းလဲ ..ေကာင္းေကာင္းတစ္ေယာက္ ေနေကာင္းပါေစ..
ေနာင္ဘဝေတြမွာ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး မၾကံဳပါေစနဲ႔ လို႔ ဆုေတာင္းမိရင္း.........................

အိမ္မက္ေစရာ
၀၂.၀၄.၁၂